))»»»»»»عشق««««««((

##____________##

##______##_____##_____##

##___________##___________##

##___________________________##

##_____________________________##

##____همیشه راهی برای بازگشت هست_____##

##______________________________##

##_____________________________##

##___________________________##

##________________________##

##_____________________##

##_________________##

##_____________##

##_________##

##____##
##

هر لحظه و هر روز
من در عذابم
بدون تو
تو بايد جلوه صورتت را دوباره نشان دهي
تو بايد سال بعد دوباره برگردي
چشمان تشنه در جستجوي تو خواهند بود
پس به دعاهاي من گوش كن
تو بايد سال بعد دوباره برگردي . به صداي اين مجنون پرشور گوش كن
ما تنها زماني آرامش خواهيم داشت كه يك نظر تو را ببينيم 
آه اي صاحب پيروزي
اي پدر همه ما
 
 
چه اين روز روز خوشي باشد و چه زمان غم
قلب من تنها نام تو را مي برد
تو دليل اين زندگي زيبا هستي
تو تنها كسي هستي كه در قلب و روح من است
تو مي تواني هميشه در قلب من ساكن باشي
من مريد تو هستم
من به درگاه تو دعا مي كنم
پس به دعاهاي من گوش كن
تو بايد سال بعد دوباره برگردي . به صداي اين مجنون پرشور گوش كن
ما تنها زماني آرامش خواهيم داشت كه يك نظر تو را ببينيم
آه اي صاحب پيروزي
اي پدر همه ما

 

تو كسي هستي كه تمام آرزوهاي ما را برآورده مي كني
تو كسي هستي كه از ما مراقبت مي كني
تو كسي هستي كه زبان قلب ها را مي فهمي
تو كسي هستي كه به آرزوهاي دل ما گوش مي كني ( به تپش هاي قلب ما)
هيچ چيز از تو پنهان نيست ( همه چيز را مي داني)
حالا من چه چيزي مي توانم از تو بخواهم؟
تو متعلق به من هستي و من متعلق به تو
پس به دعاهاي من گوش كن
تو بايد سال بعد دوباره برگردي . به صداي اين مجنون پرشور گوش كن
ما تنها زماني آرامش خواهيم داشت كه يك نظر تو را ببينيم
آه اي صاحب پيروزي
اي پدر همه ما

آن هنگام که آن بوته خار بر روی زمين تنها بود

خداوند گل سرخی را درکنارش رويانيد ...

آن گل در کنار بوته خار شکفت .............

خداند برگشت و آن گل را از روی زمين با خود به
آسمان برد .

اما آن گل ديگر هرگز نشکفت .........

نشکفت آری آن گل سرخ ريشه اش را کنار آن بوته
روی زمين جا گذاشته بود

آخر آن گل به آن بوته خار دل بسته بود

درآن هنگام بود که خداوند گريست .. گريست و عشق
را آفريد .....

مسافر از کنارِ من ساکتُ بی صدا گذشت
 
رفت تا تو خاطرات من شاید بشه یه سرگذشت
 
مسافری که هر قدم با منُ مثلِ سایه بود
 
منُ تو غُربت جا گذاش، رَف با بودُ نَبود
 
مسافِرِ خسته ی مَن، مَن از تو خسته تَر بودم
 
تُو رفتیُ پَر کشیدی، مَن که کبوتر نبودم
 
رفتی رسیدی آسمون، خوب می دونم قَد کشیدی
 
امّا تو آینه ی َسَفر، چشمای خیسُ ندیدی
 
دلم می خواد داد بزنم، نفرین بِه هر چی سَفرِه
 
آخرِ قصّه ی سفر، این عشقِ که دربِدرِ
 
سفر اَگِه قصّه باشه، آخرِ قصّه مُردَنِ
 
از غصّه دل شکستنُ، به گریه دِل سِپردن ِ
 
مسافِرِ ساده ی من، از کی فرار کردی بگو
 
نیستی ولی خیالِ من، نشسته با تُو روبرو
 
فاصِله بینِ منُ تُو، دُرُستِه صد تا نَفَسِه
 
امّا هوای ِ سبزِ تُو، پیشِ دلَم تو قَفسِه....

تحمل کردن زیباست           اگر قرار باشد به تو برسم

انتظار آسان است             اگر قرار باشد دوباره تو را ببینم

زندگی شیرین است           اگر قرار باشد مزه دست های تو را بچشم

مشکلات حل می شود       اگر قرار باشد روزی به پای تو بمی رم

اشک ها همه به لبخند تبدیل می شود

                                 اگر قرار باشد دوباره در کنار تو باشم 

و لبخندها دوباره به اشک

                            فقط اگر ببینم خیال رفتن داری

اما دوستت دارم

از پشت همه این فاصله ها......

                          از پشت همه این حرف ها.....

کوله بارسفرت رفت و نگاهم را برد

نه تو ديگر هستی نه نگاهی که در آن دلخوشی ام سبز شود

سايه می داند که به دنبال نگاهت همچون ابر سر گردانم

هيچ کس گمشده ام را نشناخت

تابش رايحه ای بی خبر آورد کسی در راه است

چشمی از درد دلم آگاه است

کاش هيچوقت عشقی متولد نمی شد

که روزی احساسی بميرد.